Egzamin przyrządzony po studencku – czyli przepis na sesję, która nie jest obsesją

Aby egzamin smakował studentom, uformujmy go w konkretny kształt. Dopasujmy go do potrzeb studentów, które 54 osoby wyraziły w ankiecie przeprowadzonej przez „BrzytwAE" w ostatnim tygodniu stycznia. Kasia z III roku WZ uważa, podobnie jak co drugi ankietowany: - Najlepsze są testy jednokrotnego wyboru. Zaznaczam odpowiedzi bez większego zastanowienia. Taki egzamin idzie mi szybko i sprawnie.
Jej kolega z grupy, Artur, dodaje: - A najważniejsze, że potem nie ma wątpliwości, co do interpretacji odpowiedzi. Test jest po prostu jednoznaczny.
Poza tym taka forma egzaminu jest prostsza do sprawdzenia przez prowadzącego, a dzięki temu skraca czas oczekiwania na wyniki, co jest jej niewątpliwą zaletą.
Nie wszyscy lubią jednak takie składniki. - Ja zdecydowanie lepiej wykazuję się
w teście mieszanym z pytaniami otwartymi i zamkniętymi - komentuje Marysia studentka I roku WZ, studiów magisterskich, która podziela smak co trzeciego pytanego studenta UEP. Zdaniem Ani z II roku WGM test mieszany pozwala zaliczyć dzięki pytaniom testowym („bo zawsze się coś ustrzeli"), natomiast pytania otwarte umożliwiają lepsze wykazanie się wiedzą, a czasem nawet zaskoczenie wykładowcy tak, że „podwyższa ocenę". Marcin z III roku WGM też woli pytania otwarte: - Podyktowane pytania mnie przeraziły, więc na każde umiałem odpowiedzieć zaledwie po jednym zdaniu. Był też na szczęście temat Międzynarodowego Funduszu Walutowego, którym akurat się interesuję. I napisałem tak przekonująco, że dostałem 4.0, bo według sprawdzającego „należy doceniać pasjonatów".
Jeśli natomiast podejdzie się z opisaną przez Marcina pasją także do egzaminów ustnych, to co czwarty student UEP uważa, że w takiej formie sprawdzanie wiedzy osiąga się dużo lepsze wyniki! Ale czy tylko rzetelna wiedza prezentowana podczas takiego egzaminu ma znaczenie? - Uwielbiam odpowiadać ustnie - ekscytuje się studentka II roku WE, która pragnie zachować anonimowość. - Dobre przygotowanie merytoryczne to jedno, ale tu mam także możliwość nawiązania kontaktu wzrokowego, uśmiechnięcia się do prowadzącego, pokazania zakłopotania przy błędnej odpowiedzi, albo poproszenia o pytanie naprowadzające - mogę dołożyć wszelkich starań, by nie tylko egzamin zdać, ale przede wszystkim zaliczyć go na satysfakcjonującą ocenę. Nigdy nie wyszłam z egzaminu ustnego z niższą oceną niż 4.0 - dodaje. Tylko pozazdrościć, a potem... - Przygotować wszystkie techniki perswazji, a nawet NLP (neurolingwistyczne programowanie) po to, by zachwycić egzaminatora także niewerbalnie - zauważa Ada, studentka III roku WGM oraz psychologii na UAM.
Cóż więc należy podać studentom w następnej sesji, żeby egzaminy nie stanęły im ością w gardle? Z pewnością obszerna karta egzaminacyjnych dań odniosłaby sukces, bo jak widać, nie dla każdego pisemne milczenie jest złotem, a mowa srebrem...

JOANNA OBERC